In Mijn Monument delen monumentliefhebbers uit het hele land verhalen. Zij vertellen over ‘hun’ monument: een monument waarmee zij om de een of andere reden een bijzondere band hebben.

Beleef deze monumenten door hun verhalen en laat u inspireren!

De Vishangen in museum Spakenburg te Bunschoten

Gert Jan Geval

"Tijdens mijn eerste bezoek aan Museum Spakenburg zag ik, enigszins verborgen gelegen aan de Watersteeg, de visrokerij, in de volksmond: de vishang. Gebouwd in 1877, heeft ze zeker acht stormvloeden en overstromingen getrotseerd. Gedurende haar werkzame leven heeft ze een belangrijke bijdrage geleverd aan de plaatselijke welvaart en voedselvoorziening. Immers het conserveren van vis door deze te roken heeft ervoor gezorgd dat deze verkrijgbaar werd voor mensen tot ver buiten de regio, wat hun gezondheid ten goede kwam.

Toen ik voor het eerst naar binnen ging had ik het gevoel in een soort tijdmachine te zijn gestapt. Het lage, enigszins schemerige interieur geeft een heldere kijk op het simpele, robuuste productieproces."

Hard en koud werk

"De vis werd door de botters aangeleverd en bij de vishang bezorgd. Daar werd de vis meestal ’s-avonds door vrouwen gepekeld en gewassen en vervolgens aan houten spijlen gespietst om ze buiten te drogen als het weer het toestond. Hard en koud werk. Dat geeft toch wel een donker tintje aan mijn nostalgische gevoelens. Bij nat weer hing de haring binnen aan het plafond te drogen, vandaar de naam “vishang”.

De vishang wordt jaarlijks door zo’n 12.000 bezoekers bezocht. En ik, intussen een van de vrijwilligers, kan bezoekers meenemen in de teletijdmachine en mag getuige zijn van hun verbazing, verwondering en bovenal blijdschap dat deze parel bewaard is gebleven."