In Mijn Monument delen monumentliefhebbers uit het hele land verhalen. Zij vertellen over ‘hun’ monument: een monument waarmee zij om de een of andere reden een bijzondere band hebben.

Beleef deze monumenten door hun verhalen en laat u inspireren!

Het weeshuis in Moordrecht

Historische Vereniging Moordrecht

Een weeshuis met geschiedenis

"Het Weeshuis aan het Westeinde neemt een belangrijke plaats in, in de geschiedenis van Moordrecht. Iedereen heeft er wel een persoonlijk verhaal bij.

In de 19de eeuw was er in Moordrecht het vermogende maar kinderloos echtpaar Drost IJserman. Het echtpaar had per testament bepaald dat hun vermogen moest worden ingezet voor de behoeftige bevolking. Het weeshuis was een onderdeel van dit testament en werd in 1876 gebouwd."

Piets vader

"In 1938 kwam het weeshuis leeg te staan, maar in de oorlog was hier een tijdelijke opvang. De vader van Piet, een van de bestuursleden van de Historische Vereniging, werd na het bombardement van Rotterdam (1940) naar het weeshuis gebracht, in de veronderstelling dat zijn ouders waren omgekomen. Dat was gelukkig niet zo, maar het huis was in die begintijd van de oorlog een veilige thuishaven voor Piet’s vader."

Eef, zijn dochter, en meester Rien

"Nadat het huis jaren als weeshuis dienst had gedaan werd het een verzorgingstehuis en vervolgens deed het dienst als gemeentehuis. Vele bruidsparen zijn getrouwd in de mooie raadszaal. Bestuurslid Eef trouwde zelf in de raadszaal, en zijn dochter ook. En ook bestuurslid Rien heeft herinneringen aan die tijd: hij mocht op bezoek bij de burgemeester toen hij destijds solliciteerde als onderwijzer."

Raadslid Marijke

"Toen Moordrecht onderdeel werd van de gemeente Zuidplas zou het weeshuis worden verkocht. Voordat het zo ver was, vergaderde de gemeenteraad van Zuidplas ‘op locatie’. En zo vergaderde bestuurslid Marijke als raadslid in de raadszaal."

Thuishaven van de Historische Vereniging

"De gemeenteraad van Zuidplas zorgde er voor dat de Historische Vereniging in het pand een plekje kreeg. En zo kon het gebeuren dat, toen het weeshuis weer verkocht werd aan de Stichting Drost IJserman en een zorginstelling werd, de historische vereniging in het souterrain werd gehuisvest.

Voor ons bestuur een bijzonder monument."