Met Mijn Monument verzamelen wij 30 verhalen in aanloop naar de BankGiro Loterij Open Monumentendag.

In deze verhalen vertellen bekende en minder bekende Nederlanders over hun favoriete monument die voor hen een iconische of symbolische status hebben gekregen.

Heeft u een favoriet monument? Deel dan uw verhaal met ons op onze website of via onze Facebookpagina.

René Caderius van Veen

Museum Saba

‘Mijn Monument is Saba, en wel heel het eiland. Door een vreselijke orkaan in 1772 zijn er geen bouwresten meer te vinden van voor de negentiende eeuw. Bijna alle traditionele cottages die je er nu aantreft, zijn gebouwd in de periode 1840-1900. Die schattige houten huisjes met shingles en gingerbread-daklijsten zijn iconisch omdat ze beeldbepalend zijn en zeer karakteristiek voor het lieflijke Saba. De bouwstijl is hoofdzakelijk bepaald door de Engelsen en de Schotten die hier sinds lange tijd wonen, en de bouwtechniek is ontleend aan de scheepsbouw. Saillant detail: de schoorstenen boven de keukens zijn opgemetseld met IJsselsteentjes, ooit gebruikt als ballast voor de schepen naar Sint Eustatius.’

‘Maar het meest opvallend op dit kleine lieflijke eiland zijn al die witte huisjes met groene luiken en rood geverfde daken. Het wonen of logeren in zo’n huisje op de groene hellingen in de tropische natuur is het toppunt van romantiek. Vooral daarom ben ik hier gaan wonen. Helaas zijn deze monumentjes geen van alle officieel door een wet of regelgeving beschermd.’

‘Om de bewustwording van de noodzaak voor die bescherming te vergroten, en om de politiek te overtuigen, heb ik als conservator van het Dutch Museum Saba en als lid van de cultuurhistorische vereniging Heemschut besloten om met name voor toeristen een rondleiding te houden door wat eigenlijk een beschermd dorpsgezicht zou moeten zijn, inclusief een bezoek aan drie van deze unieke cottages. Hopelijk gaan volgend jaar ook Sint Eustatius en Bonaire meedoen, waar al wel officieel geregistreerde monumenten zijn.’