Met Mijn Monument verzamelen wij 30 verhalen in aanloop naar de BankGiro Loterij Open Monumentendag.

In deze verhalen vertellen bekende en minder bekende Nederlanders over hun favoriete monument die voor hen een iconische of symbolische status hebben gekregen.

Heeft u een favoriet monument? Deel dan uw verhaal met ons op onze website of via onze Facebookpagina.

Willem van der Plas

‘Deze kerk uit 1461 stond oorspronkelijk midden in het dorp; de stormen hebben in de loop der eeuwen alle huizen die voor de kerk stonden weggeslagen met gevolg dat hij sinds ongeveer 150 jaar als enige kerk van Nederland – en misschien wel ter wereld – op een boulevard pal aan zee staat. Eind 1800 is de kerk een tijd gebruikt als Rederijschuur, waarna hij een eeuw later door een groep kunstschilders – onder wie Toorop, Israëls en Blommers – weer teruggekocht en in oude luister hersteld is. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is het bovenstuk van de toren en de klokken, in opdracht van de Duitsers, verwijderd. Na de oorlog is dat weer hersteld.’

‘Ik zag de Oude Kerk bewust toen ik 3 à 4 jaar oud was. Dat staat mij bij vanwege de festiviteiten rond Koninginnedag 1948 en de Bevrijdingsfeesten van 1949. Wij woonden ongeveer honderd meter van de kerk en voor ons huis waren door onze Oosterburen alle andere huizen afgebroken, alleen de kerk-zonder-toren stond er nog. Uit het dakraam van ons huis hadden we goed zicht op de festiviteiten van de genoemde feesten die op de ontstane ruimte rond de kerk plaatsvonden.’

‘Ik kom er nog geregeld, bij trouwerijen van familieleden, bij herdenkingsdiensten en op Open Monumentendag. Ik houd van de sfeer die het gebouw uitademt, de rust die het uitstraalt. Ik moet ook altijd denken aan de roerige tijden die het in de loop der eeuwen heeft doorstaan. De kerk staat voor mij dan ook symbool voor standvastigheid en trouw, een ware rots in de branding, een baken in zee en een steunpunt, speciaal bij scheepsrampen, voor de van oorsprong maritieme gemeenschap van Katwijk.’