Open monementedag

’n Grôte stapel stiene

Dat was ’n swere sjouw

’t Staat d’r al ’n toidje

Verlegen oud gebouw

Zô ke-je ’t bekoike

Met oôze nuchterhoid

’t Is ok echt wel vakwerk

Dat is vezelf ’n foit.

Maar stiene zonder mense

Dat heb toch niks op zak?

Den zien ik mense voor moin

De manne gnap in ’t pak

En vrouwe dreige jurke

’n Kappie over ’t heer

Ze benne hier drok doende

En pittig in de weer.

Zô gaat ’t hier weer leven

‘k Zien hoe ’t vroeger gong

Hoe ze ’n houp betakke

En wat d’r hierzô hong

Hoe rustig toen ’t leven

Gien radio, teevee,

Maar enkeld de verhalen

Van wat ’n aar weer zee.

’t Ben niet enkeld stiene

Dut mooie monement

’t Benne ok verhale

Bekend en onbekend

Die geve oôs den zommaar

’n Roisie in de toid

Dut moois, dut levend erfgoed

Dat wul ik gien meer kwoit!

Martine Meester  – van Groningen