Erve Weernink is een historische boerderij in de buurschap langelo in Haaksbergen. De ink-naam wijst erop dat de nederzetting vermoedelijk al rond het jaar 800 na Christus  is ontstaan in het toenmalige Laarveld. Het was eeuwenlang een hofhorig erf dat onder de bisschoppelijke Hof Kagelink in Diepenheim viel. Tot 1812 moesten de bewoners verplicht sloptienden afdragen aan de proosdij in Oldenzaal. De lokale Pancratiuskerk in Haaksbergenontving traditiegetrouween schepel rogge als betaling voor het miskoorn. Nadat het systeem van horigheid werd afgeschaft werd het erf in 1829 officieel als domeingoed  verkocht aan de toenmalige bewoners. In historische documenten duikt de naam Willem Weernink al op in de rechtsprotocollen uit 1709.