Op de Boshoverheide ligt een van de grootste prehistorische grafvelden van Noordwest-Europa. Het urnenveld ontstond tussen circa 1000 en 400 voor Christus, in de periode van de late bronstijd tot de vroege en midden-ijzertijd. Verspreid over ruim 30 hectare werden hier meer dan 350 grafheuvels opgeworpen, mogelijk waren het er oorspronkelijk nog aanzienlijk meer. Eeuwenlang begroeven mensen hier hun doden, lang voordat het huidige Weert bestond.

Overledenen werden meestal gecremeerd. De resten van de brandstapel werden verzameld en in een aardewerken pot, doek of leren zak begraven. Rond het graf werd een kringgreppel gegraven en met zand en heideplaggen een lage grafheuvel aangelegd. Zo ontstond het karakteristieke landschap dat op delen van de Boshoverheide nog altijd herkenbaar is.

In de negentiende eeuw werden bij de aanleg van de Zuid-Willemsvaart en de spoorlijn Antwerpen-Duitsland opnieuw urnen ontdekt. De belangstelling was groot: op zondagmiddagen gingen mensen zelf op zoek naar urnen, die destijds ongeveer een gulden konden opbrengen – ongeveer een dagloon voor een arbeider. In 1966 leidde de vondst van een bijzonder versierd aardewerken bakje door de gebroeders Houben tot professioneel archeologisch onderzoek. Sinds 1972 is het urnenveld beschermd als archeologisch rijksmonument.

Het urnenveld ligt bovendien in KempenBroek, dat sinds 5 juli 2024 door UNESCO is erkend als grensoverschrijdend Mens & Biosfeergebied. Het is het eerste grensoverschrijdende UNESCO Mens & Biosfeergebied in de Benelux, het eerste in België en het tweede in Nederland. Die status onderstreept de bijzondere samenhang tussen natuur, landschap, cultuurhistorie en menselijk gebruik in dit gebied.

Het urnenveld heeft een vernieuwde inrichting. Kunstwerken op en rond de grafheuvels brengen de prehistorische rituelen opnieuw tot leven en een wandelroute met de Archeo Route Limburg geeft bezoekers onderweg extra uitleg. Tijdens de Open Monumentendagen zijn stadsgidsen aanwezig om meer te vertellen over deze bijzondere plek.