De Willibrordustoren is het laatste onderdeel van de Willibrorduskerk uit 1915. Deze kerk is in 1970 gesloopt. De toren herinnert aan het grote rooms-katholieke gebied in de binnenstad van Terneuzen. In de recent gerestaureerde toren zijn nu een Vredeskapel en een expositie te vinden. De plek is bedoeld voor bezinning, herinnering en lokaal erfgoed. 

De Willibrordustoren is een opvallend overblijfsel van een rooms-katholieke gebied. Dit ontstond rond 1850 op deze plek. Er stonden een kerk, een pastorie, scholen en een klooster en groene ruimte. Samen omvatte dit gebied meer dan een hectare. De neogotische Willibrorduskerk werd gebouwd in 1915 en had een toren van 45 meter hoog. In 1970 is de kerk gesloopt. Alleen de toren is blijven staan. 

In 2022 werd de Willibrordustoren grondig gerestaureerd. Daarbij kreeg het monument een nieuwe betekenis met de inrichting van een Vredeskapel op de begane grond en een permanente expositie over het rooms-katholieke gebied op de 1e verdieping. Deze herbestemming sluit aan bij het thema van behoud en doorontwikkeling van religieus erfgoed, waarbij het gebouw opnieuw een maatschappelijke functie vervult. De Vredeskapel biedt ruimte voor rust, bezinning, herdenking en stilte, met als blikvanger een 19e-eeuw.