De Heilige Michaëlkerk is bijzonder vanwege haar unieke historische band met het voormalige eiland Schokland, haar monumentale architectuur in de Delftse School-stijl en haar rol als het eerste permanente katholieke baken in de drooggelegde Noordoostpolder.
Geschiedenis
De huidige Michaëlkerk is het derde kerkgebouw van de katholieken van Emmeloord. De eerste (houten) noodkerk stond aan de Moerasandijviestraat. De tweede stenen kerk aan de Noordzijde. Deze was later bekend als ‘Paspartoe’. Deze is ten slotte vervangen door H.Michaëlkerk aan het pastoor Koopmansplein. In 1955 werd begonnen met de bouw naar een ontwerp van architect Piet Starmans uit Utrecht. Op 23 oktober 1956 komt de nieuwe bisschop van Groningen, mgr. P.A. Nierman, het kerkgebouw plechtig inwijden. Bij de inwijding schenkt de parochie van Vollenhove de nieuwe kerk het paneel met de afbeelding van de H. Aartsengel Michaël. Deze is afkomstig van de oorspronkelijke Michaëlkerk uit het verdwenen dorp Emmeloord op het eiland Schokland.
Hoewel het gebouw de vorm van een zaalkerk suggereert, is het feitelijk een basiliek met een hoog middenschip en lagere zijbeuken. Kenmerkend zijn de aan de vroegchristelijke kerkarchitectuur verwante bouwstijl, de glas-in-loodvensters, het siermetselwerk, de halfronde absis en de vrijstaande klokkentoren met pastorie. Het gebouw meet 48 meter lang, 20 meter breed en 16 meter hoog en telt 800 zitplaatsen. In de 40 meter hoge toren hangen drie luidklokken, respectievelijk Michael, Petrus en Maria. De beroemde Utrechtse edelsmederij van Brom voorzag de kerk van een eigentijdse, straks belijnde set van tabernakel, altaarkruis en kandelaars.
De kerk neemt een centrale plaats in binnen het oorspronkelijke stedenbouwkundige plan van Emmeloord.
Programma
Er is op verschillende en afwisselende manieren muziek, onder andere d.m.v. orgelspel. Daarnaast is er een expositie van liturgisch vaatwerk, zoals kelken en cibories, maar ook van mooie monstransen e.d. Ook zal er liturgische kleding worden getoond, zoals kazuifels van priesters, maar ook kleding van zijn assistenten, zoals misdienaars en acolieten.
Er zijn vrijwilligers aanwezig die meer kunnen vertellen over het kerkgebouw en de overige aanwezige kunst.
Natuurlijk is er ook ruimte voor stilte, gebed en het branden van een kaars.
