Algemene informatie over het monument
Tijdens de Tachtigjarige Oorlog kreeg Zwolle toestemming van de Staten van Holland om de stad te versterken met een vesting en drie aarden bolwerken. Deze werden onderling verbonden door een linie vanuit de stad naar de IJssel. Het laatste bolwerk aan de IJssel, de Katerschans, beschermde het Katerveer, zodat Hollandse troepen veilig de IJssel konden oversteken.

Tussen 1698 en 1701 werd de linie verder uitgebreid richting het zuiden met twee grote Hoornwerken, aangelegd door vestingbouwer Menno van Coehoorn. Dit vestingwerk lag op de plek van het huidige Engelse Werk.

In 1809 schonk Lodewijk Napoleon de vesting aan de stad Zwolle, waarna het terrein werd omgevormd tot een park in Engelse landschapsstijl. Het park is vermoedelijk ontworpen door tuinarchitect Hendrik van Lunteren die ook vestingwerken rond de binnenstad omvormde tot een wandelpark. De transformatie van vestingwerk tot landschapspark ging nog met schep en kruiwagen waardoor grootschalig grondverzet onwenselijk was. Vandaar dat de hoofdvorm van de vesting nog gedeeltelijk aanwezig is. Twee poortjes in het park herinneren nog aan deze functie.