Op deze plek werd in 1875 een onderwijzerswoning gebouwd, naar een neo-renaissancistisch ontwerp, wat uitgroeide tot een centrum van educatie. De architect is niet bekend. Antonius Franciscus ten Haaf vestigde er, samen met zijn vrouw Gerarda Gesina Winterink, een kostschool voor lokale en externe jongens uit de betere milieus.
Bij het overlijden van hoofdonderwijzer ten Haaf in 1921, houdt dit instituut op te bestaan. Meester J.M. Hoes, die tot 1952 hoofd van de jongensschool is, betrekt daarna het pand.

De aanleg van het Koningsplein rond 1900 betekent het einde voor de huisjes die er omheen staan. De gemeente koopt in 1903 alles op, bouwt nieuwe panden en verhuurt deze aan ambtenaren met een wat ruimere beurs.

Vandaag de dag is dit gemeentelijk monument nog steeds een fraai pand. Tegenwoordig kun je in dit pand sfeervolle en bijzondere vergader- en trainingsruimtes huren.

De gevel heeft een sterk horizontaal karakter door de fors gedimensioneerde, gestuukte plint, de doorlopende natuurstenen lekdorpels, de gestuukte spekbanden en het hoofdgestel dat de gevel beëindigt. Het fries is gestuukt en heeft een paneeldecoratie. Boven het fries bevindt zich een geprofileerde houten bakgoot. Het dakvlak aan de straat wordt doorbroken door twee toegevoegde daklichten en een rookgasafvoerkanaal.
Het muurwerk van de voorgevel is met rode baksteen in kruisverband gemetseld en platvol gevoegd. Centraal in de gevel bevindt zich de oorspronkelijke voordeur, die te bereiken is via een gemetselde trede.

Het pand is van belang voor Asten als waardevol onderdeel van een stedelijk en architectonisch ensemble.