De kerk in ’t Goy is gebouwd in 1871 op de plaats van een houten noodkerk uit 1866. Het gebouw is een vergrote uitvoering van de Blauwkapel uit Utrecht en staat aan de Beusichemseweg. Dit gebouw is ingericht door leden van het Bernulphusgilde. Net als in de kerk in Houten is de schildering van de wanden in de jaren 60 wit geverfd, maar de beschildering van het plafond bleef gehandhaafd. Bijzonder is het hoofdaltaar. De gebrandschilderde ramen en de kruiswegstaties bleven alle behouden.
Het zangkoor achterin de kerk wordt niet meer gebruikt omdat de trap naar het koor voor de oudere koorleden te moeilijk begaanbaar was. Het kleine orgel op het zangkoor heeft daarmee zijn functie verloren. Het zangkoor zingt nu vanaf het priesterkoor met begeleiding van een electronicum.
Bijzonder is het verwarmingssysteem, dat de warmte precies verspreidt waar de mensen zitten, zodat het plafond niet warm wordt.
Deze kerk zal de komende tijd zijn religieuze functie gaan verliezen in het kader van de reorganisatie van de Paus Johannes XXIII parochie. Tijdens de Open Monumenten Dag wordt aandacht besteed aan mogelijk nieuwe functie die het gebouw kan krijgen binnen de gemeenschap van ’t Goy, mogelijk in samenwerking met het dorpshuis De Ploeg.
