De Prins Alexanderstichting is vernoemd naar een zoon (1851-1884) van koning Willem III. Het instituut heeft een belangrijke rol gespeeld in het onderwijs en de opvang van blinde en slechtziende kinderen in de 20e eeuw. Daarbij zijn vooruitstrevende onderwijsmethoden gebruikt, waarbij zelfstandigheid, muziek, dans en creatieve ontwikkeling centraal hebben gestaan.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft hoofdinspecteur Van Houten met gevaar voor eigen leven een deel van de administratie laten verdwijnen. Zo is de deportatie van meerdere kinderen voorkomen.
Het gebouw stamt uit 1910 en is een fraai voorbeeld van de neorenaissancestijl. Tot 1994 heeft het pand gefunctioneerd als school. Daarna is het verbouwd tot appartementen en verandert de naam in Alexanderhof. Op het balkonhek is deze naamswijziging nog te herkennen. Let ook op het kleine raampje rechts boven de ingang. Dit is jarenlang het ‘spiekraampje’ van de directeur geweest
Op zondag vinden er de hele dag door rondleidingen plaats. Je kunt zo kennismaken met de geschiedenis van het gebouw, de bewoners, het onderwijs en de bijzondere verhalen die met deze plek verbonden zijn.
