Vierlingsbeek kent een rijke geschiedenis die teruggaat tot de Romeinse tijd. Het dorp lag aan de belangrijke heerbaan tussen Nijmegen en Maastricht en ontwikkelde zich in de Middeleeuwen tot een zelfstandige heerlijkheid binnen het Land van Cuijk. Dit eeuwenoude landschap, gevormd door de Maas en gekenmerkt door dekzandruggen, broekgebieden en het bijzondere Maasheggenlandschap, vertelt het verhaal van generaties boeren die hier leefden en werkten.
Aan de Burggraaf, een straat met vermoedelijk een middeleeuwse oorsprong, staat een bijzondere Vlaamse schuur die een tastbare herinnering vormt aan dit agrarische verleden. De Vlaamse schuur is een karakteristiek gebouwtype dat veel voorkomt in Zuid-Nederland en Vlaanderen. Dit schuurtype vindt waarschijnlijk zijn oorsprong in de grote kloosterschuren van de late Middeleeuwen. Kenmerkend zijn de houten gebintconstructie, de ruime opzet met zijbeuken en de grote schuurdeuren in de kopse gevels. De ingang is in vergelijking met de uitgang veel hoger waardoor het paard met een volle kar hooi naar binnen kan rijden. Nadat het hooi in de grote schuur op een lemen vloer is opgeslagen loopt het paard met kar verder over de langsdeel door een lage uitgang naar buiten. (Achteruit weer naar buiten zou voor een paard met kar vrij lastig zijn.)
Hoewel de huidige bakstenen gevels dateren uit de negentiende eeuw, wijst onderzoek uit dat de kern van de schuur veel ouder is. Op historische kaarten uit het begin van de negentiende eeuw staat de schuur met boerderij al aangegeven. Inwendig zijn nog drie eikenhouten gebinten aanwezig die vermoedelijk teruggaan tot de zeventiende of zelfs zestiende eeuw. Daarmee behoort deze schuur mogelijk tot de oudste agrarische gebouwen van de regio en vormt zij een waardevol monument van de geschiedenis van Vierlingsbeek en het Land van Cuijk.
De boerderij is een typische T-boerderij met woonhuis aan de voorkant langs de weg en haaks daarop de koeienstal, paardenstal en varkenshokken. Aan de achterzijde was opslagruimte van machines onder de veranda. De boerderij is in de afgelopen jaren grotendeels gerestaureerd en omgebouwd tot boerderijherberg (met gastenverblijf tot 10 personen) waarbij oude elementen in het woongedeelte en op stal (varkenshokken en paardenvoederbakken) bewaard zijn gebleven, evenals drie kelders, waarvan twee gewelfkelders.
