Een pand met bijna drie eeuwen geschiedenis
Tijdens Open Monumentendag staan de deuren van het huidige Afscheidshuis Grave aan de Klinkerstraat open. Achter deze deuren gaat niet alleen een bijzonder monumentaal pand schuil, maar ook een verhaal van families, bedrijvigheid, wonen en werken.
Het pand dateert uit circa 1750 en vormt het achterste gedeelte van Klinkerstraat 9. In 1997 werd het pand opgesplitst.
Voor zover bekend woonde voor 1926 hier het gezin Hoogstraten. Daarna werd het pand jarenlang bewoond door de familie Derks, een groot gezin waarin ook volop werd gewerkt.
Grad Derks had een schildersbedrijf. Wim had een winkel met huishoudelijke artikelen, behang en verf. De huidige huiskamer van het Afscheidshuis was vroeger de werkplaats van Wim. Hier werd onder andere glas bewerkt en op maat gesneden.
Wanneer je nu door het Afscheidshuis loopt, is het misschien moeilijk voor te stellen dat hier vroeger een echte werkplaats was. Bij binnenkomst bevond zich de ingang van de werkplaats. Aan de linkerkant stond een trap die leidde naar de ruimte die nu als kantoor wordt gebruikt.
Daar werden vroeger onder andere terpentine en wasbenzine bewaard. De hele ruimte stond vol met verfblikken. Tegen de wand bij de keuken stond een werktafel waar verf werd gemaakt.
Vroeger werden bindmiddel, pigment en droogmiddel afzonderlijk ingekocht. De verf werd vervolgens zelf gemaakt, gedraaid en getemperd op de werkbank. Vooral in de winter was dit een belangrijke klus. Buiten was er voor een schildersbedrijf immers minder werk en was er tijd om de verfvoorraad op peil te brengen.
Ook de huidige indeling van het Afscheidshuis heeft nog sporen van het verleden.
Waar nu de koelruimte is, bevond zich vroeger een klein luchtplaatsje. Daar stond ook een zogenoemde poepdoos. Direct rechts van de oude voordeur was een klein opkamertje, met daaronder een klein keldertje.
In het opkamertje sliepen de ouders. De kinderen sliepen onder het pannendak, boven de ruimte waar nu het keukentje van het Afscheidshuis is. Naar verluidt hebben daar maar liefst twaalf kinderen op strooien matrassen geslapen.
Het kleine keldertje werd gebruikt voor de opslag van voedsel. Op het plaatsje was daarnaast ruimte voor een soort kolenhok.
Wim liet het kolenhok later verwijderen. Op die plek kwam zijn glastafel te staan en werd voorraad glas opgeslagen.
Daarna kreeg het pand opnieuw een andere bestemming. Er kwam een rietwinkeltje van Trudy Derks, waar onder andere rieten manden en andere rietproducten werden verkocht.
In de jaren daarna hebben verschillende huurders gebruikgemaakt van het pand. Iedere bewoner en iedere ondernemer liet op zijn of haar eigen manier iets achter in de geschiedenis van deze bijzondere plek.
In 1979 werd er door de huidige eigenaar, Geert-Jan Derks, flink verbouwd aan zowel het pand aan de Scheerestraat 18 als de winkel aan de Klinkerstraat 9.
Door de jaren heen veranderde het pand opnieuw. De werkplaats, opslagruimtes en woonvertrekken maakten uiteindelijk plaats voor een nieuwe, passende bestemming.
Vandaag de dag is het een sfeervol Afscheidshuis, waar families hun dierbare kunnen verzorgen, waar iemand gekoeld kan worden opgebaard en waar ruimte is voor rouwbezoek. Een plek waar familie en vrienden samen kunnen zijn in de periode tussen overlijden en het afscheid.
Een monument is meer dan stenen, balken en een oude gevel. Een monument leeft door de verhalen van de mensen die er hebben gewoond en gewerkt.
Achter iedere deur, onder iedere vloer en in iedere ruimte schuilt een stukje geschiedenis.
Waar vroeger een groot gezin woonde, waar kinderen onder het pannendak sliepen, waar verf werd gemaakt, glas werd gesneden en rieten manden werden verkocht, is nu een plek ontstaan waar mensen juist in een heel andere periode van hun leven samenkomen.
Van wonen en werken naar afscheid nemen.
De bestemming veranderde, maar het huis bleef mensen bij elkaar brengen.
Tijdens Open Monumentendag bent u van harte welkom om binnen te kijken, de geschiedenis te ontdekken en het verhaal van dit bijzondere pand te beleven.
