De Marguerita Hoeve ligt bij de Groote Haven aan de Grevensweg (Tiengemeten 14) in de Middenpolder op het eiland Tiengemeten. Het eiland was een zandplaat en is genoemd naar een oude oppervlaktemaat (gemet). Het was vroeger slechts 10 gemeten (circa 5ha) groot. Vanaf het eind van de 17e eeuw viel de zandplaat deels droog en raakte het eiland bewoond. De oppervlakte van het eiland nam, als gevolg van het getij in het Haringvliet, in de loop der tijd flink toe met nieuwe aanwassen. In de 18e eeuw kwam aan de oostzijde een polder tot stand van 45 ha; de tegenwoordige Oude Polder. Vanaf 1804 werden op initiatief van de Compagnie, de Benedenpolder en de Middenpolder bedijkt, grote polders waarmee het eiland 350 ha besloeg. De Compagnie, onder leiding van Hugo Vogel en Bastiaan Broere uit Hooge Zwaluwe, runde het eiland meerdere decennia in de 19e eeuw als een groot landbouwbedrijf en financierde de aanleg en het onderhoud van de dijken. De Brabanders introduceerden bovendien op Tiengemeten een boerderijtype naar Brabants voorbeeld, met een vrijstaand woonhuis en een Vlaamse schuur met langsdeel. Na de bedijking van meerdere kleine aanwassen en van de Mariapolder (1827), kwam in 1854-1860 de grootste uitbreiding tot stand met de bedijking van de polder Brienenswaard. Hiermee was de bedijking van Tiengemeten voltooid en kreeg het zijn definitieve vorm met een oppervlakte van 730 ha. Het was destijds in gebruik bij slechts 4 boerenbedrijven, die voor 19e eeuwse begrippen over zeer veel landbouwgrond beschikten. Het eiland ontwikkelde zich tot een heel vruchtbaar akkerbouwgebied met teelt van meekrap, tarwe, vlas, aardappelen en bieten.
De Marguerita Hoeve bij de Groote Haven is rond 1807 gebouwd als een vierbeukige langsdeelboerderij met een vrijstaand woonhuis; een boerderijtype dat vanuit Noord-Brabant werd ingevoerd. De woning was waarschijnlijk oorspronkelijk van hout en is later vervangen door een stenen exemplaar. De hoeve is samen met de (deels verbouwde) Ida Hoeve de oudste boerderij van Tiengemeten. De houten schuurgevels zijn in 1936-1939 vervangen door stenen gevels naar ontwerp van L. Lammers, die toen ook de andere boerderijen op het eiland verbouwde. De grote langsdeelschuur, met een deel in de lengterichting, was ideaal omdat er snel en makkelijk veel oogst binnengereden kon worden. Dankzij de dubbele inrijdeuren aan de voor- en achterzijde konden de wagens hun vracht lossen en doorrijden. Langs de zuidgevel van de schuur lag een boomgaard. Het voorhuis is in de jaren 1990 verbouwd en in 2008 aan de linkerzijde uitgebreid met een éénlaags glazen entreehal die aan de achterzijde een verdieping heeft met een lift. De aanbouw verbindt het woonhuis met de naastgelegen wagenschuur. Het complex biedt onderdak aan het Rien Poortvliet–museum. De losse Vlaamse landbouwschuur is verbouwd tot bezoekerscentrum van Natuurmonumenten waarbij de inrijdeuren aan de voor- en achtergevel van glaspuien zijn voorzien.
