Het Emmausklooster in Velp is een gaaf bewaard klooster van de orde der Kapucijnen. Al in 1645 stichtte de kapucijnen op deze plek in Velp een klooster.
Het huidige kloostergebouw dateert van 1717/1733. Het complex bestaat uit een carré met drie vleugels met een kloostergang rondom een binnenplaats en een kapel aan de noordzijde die het carré sluit.

Kapel
De kapel is in 1733 gebouwd. De voorgevel bevat een oudere steen met het wapen van Karel Philips van de Pfaltz Neuburg, heer van Ravenstein en daarboven een nis met een stenen beeld van de Moeder Maria met kind. In de geveltop twee jaarstenen met het jaartal 1733 in Latijnse cijfers. De stijl van het interieur is barok. Het hoofdaltaar, met draaiend tabernakel, wordt bekroond door een groep van de Emmausgangers. Het bevat de wapens van de heer en vrouwe van Boxmeer, Frans Willem van Hohenzollern en zijn vrouw Maria Catharina van Waldburg-Zeil, en een schilderij op doek met daarop afbeeldingen van de Heilige Familie, de Heilige Johannes en Heilige Elisabeth. In de zij-altaren schilderijen met Sint Antonius en Sint Franciscus. Aanwezig is een houten preekstoel uit de 18e eeuw. In de kapel zijn verscheidene 18e eeuwse grafzerken en wapenborden aanwezig.

Klooster en kloostertuin
In het klooster bevindt zich een interessante verzameling oudheden, waaronder 18e eeuwse houten panelen met eerbetoon aan belangrijke franciscanen en kapucijnen. In de paterskapel, die zich achter het hoofdaltaar van de kapel bevindt hangen twee beschilderde vleugels van verschillende veelluiken waarvan een 1616 gedateerd. In de spreekkamer en refter veel 18e eeuwse schilderijen en meubilair.

Halverwege de kloostertuin bevindt zich het pesthuisje uit 1670 . Een gebouw met twee woonvertrekken voor paters die pestlijders verzorgden in Grave en zo geïsoleerd van de kloostergemeenschap leefden en werkten.