Voor het eerst wordt de kerk vermeld in 1292 in een oorkonde waaruit blijkt dat het een parochiekerk was en toebehoorde aan het kapittel van St. Marie te Utrecht. De kerk was gewijd aan de Heilige Willibrordus. Bij de nieuwe bisschoppelijke indeling van de Nederlanden in 1561 ging de kerk over van het bisdom Utrecht naar ‘s-Hertogenbosch. In 1568 predikte bisschop Sonnius van ‘s-Hertogenbosch nog in de kerk. Hij verbleef op het kasteel, maar maakte van de hervormde neigingen van de Hedelse pastoor geen melding. Kort hierna is de kerk overgegaan naar de Reformatie, vermoedelijk in 1571.

In de kerk bevindt zich tegen de westmuur de zeskantige preekstoel uit 1640. Het klankbord en de trap zijn van latere datum. Naast de preekstoel staat een kist welke in 1742 voor Fl 185,- werd gemaakt ten behoeve van het opslaan van de rouwmantels. Voor de preekstoel was de zogenaamde ’tuin’ met kerkenraadsbanken. Deze zijn in de Tweede Wereldoorlog verloren gegaan. Ook drie borden daterend uit 1646 met daarop de Tien Geboden, de Geloofsbelijdenis en het Onze Vader hebben de oorlog niet doorstaan.

Bijzonder is het dat met hulp van de Chevy Chase Presbyterian Church in Washington (U.S.A) de restauratie plaats kon vinden. In de kerk vindt u een herdenkingstegel die aan dit memorabele feit refereert.

Bezienswaardig zijn de vijf predikantsborden met een aantal foto’s van predikanten in de consistoriekamer. Op de borden zijn alle predikanten vermeld vanaf 1612, waaronder ds. D.T. Meinsma (1888-1891), initiatiefnemer voor de oprichting van de School met de Bijbel.

In de kerk zijn Ludolf van den Berg (15-08-1499) en Adam van den Berg (20-12-1502) begraven. Zij waren beiden heren van Hedel. Ook graaf Willem II van den Berg is in Hedel begraven.

Daarnaast bevindt zich in de kerk ook de grafzerk van Johan van de Poll, drossaart en rentmeester van het kasteel Hedel. Hij stierf tijdens de omvangrijke bouwactiviteiten aan het kasteel op 27 mei 1654.