Vento Vivimus

In 1945 is de molen, die zware oorlogsschade had opgelopen, hersteld. De Waal was toen in de winter van 1944/1945 frontgebied tussen de Duitsers in het noorden en de Geallieerden in het zuiden.

In 1975 vond de eerste fase van een nieuwe restauratie plaats, maar daarna gebeurde er lange tijd niets: tot 1988 heeft de molen staartloos en met kale roeden gestaan.
In dat laatste jaar startte een nieuwe grootscheepse restauratie om de molen weer maalvaardig te maken. Sinds 1991 is de molen weer maalvaardig en wordt er ook gemalen voor veevoer.

In tegenstelling tot vaak wordt beweerd, is de Penn-bovenas bij de laatste restauratie niet vervangen, maar gehandhaafd.

De vertaling van de Latijnse molennaam is: “Wij leven van de wind”.
Deze naam staat op de baard vermeld. Voorheen stond de naam, feitelijk beter, op de kuip geschilderd, zodanig dat deze vanaf de weg altijd zichtbaar was; thans is dat dus niet meer vanzelfsprekend.

Het talud van de molenbelt is grotendeels in steen uitgevoerd (zij het dat deze situatie voor de laatste restauratie iets anders was).

Bedrijfsvaardigheid Maalvaardig
Bestemming Het malen van graan, thans op vrijwillige basis
Molenaar Erwin van Gameren / Petro van Doorne