De kerk had oorspronkelijk een T-vorm. Om meer ruimte te creëren werd in 1936 het zuiderzijschip aangebouwd, waardoor het gebouw zijn huidige vorm kreeg. In het interieur trekken de preekstoel uit 1865 en de kroonluchter uit 1791 direct de aandacht.

Ook de toren vertelt een bijzonder verhaal. Hoewel deze niet beklommen kan worden, is hij zeker de moeite waard om van dichtbij te bekijken. De toren is namelijk het enige overgebleven middeleeuwse monument van Hoevelaken. Het onderste deel dateert uit de vijftiende of zestiende eeuw. In de negentiende eeuw kreeg de toren een nieuwe bakstenen buitenwand. Nadat de spits tijdens de Tweede Wereldoorlog werd verwoest, bouwde men deze in 1949 opnieuw op.

In de toren hangt de Mariaklok uit 1527. Samen met de resten van een altaarsteen, die beneden in de toren te zien zijn, herinnert deze klok aan de tijd waarin de kerk nog rooms-katholiek was. In 1594 ging het kerkgebouw namelijk over in protestantse handen.

Daarnaast hangt er een tweede klok, die in 1628 werd geschonken door Margareta van Zuylen van Nijeveld, Vrouwe van Hoevelaken. Hoewel deze klok in de twintigste eeuw werd hergoten, blijft de schenking een tastbare herinnering aan de historische band tussen de kerk en het landgoed Hoevelaken.