De markante watertoren van Noordwijk werd in 1917 ontworpen door de Amsterdamsearchitect F.A. Warners. Hij gaf het gebouw een karakteristieke vormgeving in art-decostijl. De technische installatie werd ontworpen door ingenieur R.P. van Royen. Uit de oorspronkelijke ontwerptekeningen blijkt dat Warners de toren aanvankelijk rijker en uitbundiger wilde decoreren dan uiteindelijk is uitgevoerd.
Volgens een koperen gevelplaat in het gebouw werd de watertoren in 1920 in gebruik genomen. De toren diende niet alleen voor de opslag en distributie van drinkwater, maar was tevens bedoeld als uitkijktoren. Om bezoekers naar boven te kunnen laten klimmen, werd een afzonderlijk trappenhuis tegen de toren aangebouwd. Door het gebouw op een hoog duin te plaatsen, kon bovendien op de bouwhoogte en daarmee op de bouwkosten worden bespaard. De watertoren zelf is 23 meter hoog en staat op een voetstuk dat zich 17,65 meter boven NAP bevindt. Het waterreservoir heeft een inhoud van 225 kubieke meter. De draagconstructie bestaat uit metselwerk. Oorspronkelijk waren de bakstenen buitenmuren zichtbaar, maartijdens een restauratie in 1968 werden deze voorzien van een laag spuitbeton.
Ook het dak veranderde in de loop der tijd. De oorspronkelijke koperen bekleding van het koepeldak werd vervangen door bitumineuze dakbedekking. Sinds 1999 is de watertoren aangewezen als rijksmonument. Daarmee vormt hij niet alleen een herkenbaar onderdeel van de Noordwijkse skyline, maar ook een bijzonder monument van de plaatselijke watergeschiedenis en vroegtwintigste-eeuwse architectuur.

Let op: de watertoren is vanwege de staat van het gebouw op dit moment niet van binnenuitte bezichtigen. Tijdens de opening zal architect Bart Akkerhuis wel meer vertellen en de bezoekers ook meenemen naar de voet van de toren.