Walfridus Kerk, Hoofdweg 33, Hellum

Rond het jaar 1100 is er voor het eerst in Hellum een kerk gebouwd. Het kerkgebouw heeft een vrij ingewikkelde bouwgeschiedenis. Tot 1295 zijn minstens vier bouwfases te onderscheiden. In de periode 1961–1966 werd de kerk ingrijpend gerestaureerd. De kerk werd ontdaan van pleisterwerk, de toren bleef wel gepleisterd.
De basis van kerk en toren bestaat uit een laag van twee tot vier zwerfkeien. Tijdens de restauratie werden maar liefst dertien sarcofagen (stenen doodskist uit de middeleeuwen) gevonden in de muren. Zowel binnen als buiten zijn een paar van de in de muren gebouwde sarcofagen zichtbaar gelaten. Eén van de gevonden sarcofagen is in het koor rechtop gezet en doet dienst als doopbekkenhouder. Men komt de kerk binnen aan de kant van de toren. In 1872 werd de toren vernieuwd. In 1997 is de kerk aan de binnenkant opnieuw wit bepleisterd en voorzien van nieuwe vloerverwarming.

Het orgel
Het orgel is het oudste binnen de gemeente Slochteren en ook één van de oudste orgels in de provincie. De kast heeft houtsnijwerk uit de Gotische periode. Het pijpwerk dateert merendeels uit de 16e eeuw. in 2015 is het orgel helemaal gerestaureerd bij Bakker en Tamminga in Leeuwarden

Enkele oude grafstenen teruggevonden
De werkgroep ‘Hellum Kern’ heeft in samenwerking met Landschapsbeheer Groningen en de gemeente Slochteren gewerkt aan het behoud van het kerkterrein. Oude gebroken grafstenen werden gelijmd en de letters op de stenen werden geschilderd. Ook zijn nog enkele oude gebroken grafstenen teruggevonden onder de graszoden en in de fundamenten van een afgebroken fietsenhok, zijn herplaatst.  Het muurtje dat dienst doet als afscheiding tussen kerkterrein en straat is opnieuw gemetseld, evenals de trapopgang.
In de kerk treffen we unieke rouwborden aan. Het zijn de oudste bewaard geblevenrouwborden  in de provincie Groningen. Bovendien zijn ze rond en dit is uniek. Op rouwborden werden vaak de sterfdatum, de titel  en de naam van de persoon vermeld, maar wel heel belangrijk was het familiewapen. Dit wapen liet zien dat het een persoon van aanzien en macht was geweest. Deze borden zijn van Frans Rengers en zijn zoon Egbert Rengers. Op beide borden het wapen: blauw met een gouden dwarsbalk en twee rozen boven de dwarsbalk en één eronder. Het geslacht Rengers woonde op de Menoldaborg in Hellum. Frans Rengers overleed in 1568. Zijn zoon Egbert overleed in 1581. Een derde rouwbord in de kerk heeft een ruitvorm. Dit is van Anna van Ittersum. Zij overleed in 1630.