De Hasseltse kapel is omstreeks 1530 gebouwd en is daarmee het oudste monument van onze stad. In 1540 wordt de kapel voor het eerst in een archiefstuk vermeld. Laureys Peters Verschueren legateert in zijn testament tien stuivers aan ‘Onser Liever Vrouwen in der capellen aen die Hasselt’. Het Mariaklokje uit 1536 geeft ook al aan dat de kapel uit de vroege zestiende eeuw moet dateren. Het is van de Bossche klokgieter Jasper Moer. Op de klok staat de tekst ‘MARIA IS MYNEN NAEM JASPER MOER MAECKTEN MIJ INT JAER ONS HEEREN MCCCCCXXXVI’.
Vanaf 1743 heeft de kapel dienstgedaan als weverswoning. In 1785 is de kapel weer publiek verhuurd en wordt daarna bewoond door de gemeenteveldwachter J. Welt. Tenslotte is de kapel zelfs even gedegradeerd tot herberg.
In 1796 krijgt de kapel zijn oorspronkelijke bestemming weer terug en er komt een Mariabeeld, dat er met veel luister op de troon wordt gezet.

De toren en de apsis zijn de oudst bewaarde gedeelten van de kapel. De toren met spits is vermoedelijk pas uit de zeventiende eeuw. Bij het bodemonderzoek ten behoeve van de restauratie in de jaren zeventig van de vorige eeuw, is op ongeveer veertig centimeter beneden de bestaande vloer en over een nog ouder aangestampte lemen vloer een zeer groot gedeelte van de oude betegelde vloer aangetroffen.

In 1972 wordt de Hasseltse kapel, dankzij het initiatief en een inzamelingsactie van prof. dr. H.F.J.M. van den Eerenbeemt, geheel gerestaureerd onder architectuur van Piet Drijvers (1908-1987). Nog steeds vindt er in de meimaand een speciale Mariaverering plaats en de kapel en omgeving ademen dan de sfeer van een echt bedevaartsoord.

Hasseltplein beschermd stadsgezicht
De gemeente erkende het belang van de kapel en de verdere bebouwing van het Hasseltplein door het in 2021 aan te wijzen als beschermd stadsgezicht vanwege de grote cultuurhistorische en historisch-stedenbouwkundige waarde als voorbeeld van een herkenbare, kleinschalige agrarische structuur met latere invullingen, en met name de kapel als plek van devotie.