Architect: C. van Hoof (1861-1952).

De Heikese kerk heet officieel Sint Dionysiuskerk. Oorspronkelijk stond hier een tussen 1430 en 1483 gebouwde kerk die in 1559 door brand werd verwoest. De herbouwde kerk uit 1617 is tussen 1826 en 1829 verbouwd tot Waterstaatskerk. Het schip kreeg drie hoge gewelfde beuken en werd met twee kapellen aan de westzijde uitgebreid; aangebouwd aan de vijftiende-eeuwse (of oudere) toren van de voorafgaande gotische kerk. Tussen 1894-1895 is de kerk in neogotische stijl verbouwd naar ontwerp van architect C. van Hoof (1861-1952). De toren is het enige overgebleven deel van de oorspronkelijke kerk uit de vijftiende eeuw, waardoor het de oudste kerk van Tilburg is.

De kerk heeft een uitbundig interieur. Het gemarmerd hoogaltaar uit 1700, vervaardigd door de Vlaamse beeldhouwer Willem Kerricx (1652-1719), is in 1821 aangekocht in Antwerpen. Aan weerskanten van dit hoogaltaar werden in 1840 twee poortjes toegevoegd, vermoedelijk vervaardigd door Jean A. Oor uit Roermond. Hierop staan reliekschrijnen, die relieken van de H. Damianus (links) en de H. Laurentius (rechts) bevatten. Ze zijn respectievelijk in 1883 en 1886 gemaakt door de Antwerpenaar Lambertus van Rijswijck.

Belgische kunstenaars maakten verschillende interieurstukken. De preekstoel en communiebank bouwen voort op Vlaamse laatbarok. Twee schilderijen zijn afkomstig uit het bisschoppelijk paleis in Parijs en zijn geschonken door fabrikant Thomas van Dooren. Een gedenksteen herinnert aan het verblijf van de Duitse ballingen J.B. Brinkman en J. Giese in 1887. Andere pronkstukken zijn onder meer het Van Peteghem-orgel (1776), de doopvont (1874), de neobarokke preekstoel (ca. 1829), de kruiswegstaties (1890-1898) en de vele heiligenbeelden en glas-in-loodramen (1902-1923).