Dit voor veel Wageningse voetballiefhebbers belangrijke icoon wordt mogelijk binnen niet al te lange tijd een gemeentelijk monument. Het zou een mooie beloning zijn voor de Vrienden van de Wageningse Berg en BOEi, die de grasmat en nagelvaste toebehoren al twee decennia in conditie houden. Want ook al is het inmiddels bijna 35 jaar geleden dat het doek valt voor profclub FC Wageningen (1954-1992), nog altijd leeft de club voort in vele voetbalharten. De pijn is door de Wageningse schrijver, cabaretier en dichter Klaas de Vries ooit treffend verwoord:

Hij kan steeds de waarheid niet aanvaarden
dat op de Berg niet meer wordt geshot
De Berg, een burcht, waar GroenWit roem vergaarde
hij snapt het niet, is er nog altijd van kapot

Met het voornemen van de gemeente om de monumentenstatus toe te kennen, geldt het stadion nu als voorbeschermd object. En dat is goed nieuws, want deze locatie kent een rijke historie. Al in 1899 wordt er gerend en gesport op de Wageningse Berg, hoewel die eerste jaren door bereden paarden. In dat jaar vindt er namelijk voor de eerste keer een concours hippique plaats. Speciaal voor dat doel wordt deze locatie geëgaliseerd en wordt er een ellipsvormige renbaan van vijf meter breed aangelegd. Het middenterrein is geschikt voor springruiters. Verder komt er aan de westzijde een houten overkapte tribune die ruimte biedt aan 400 betalende bezoekers. En ook in die tijd blijkt er al een connectie met Hotel de Wageningsche Berg. Toenmalig exploitant E.H. van Duijkeren weet het evenement naar de berg te brengen want het chique hotel beschikt over de juiste voorzieningen. Zo zijn er stallen voor de paarden en uiteraard comfortabele kamers voor sporters en bezoekers op een steenworp afstand van het evenement.
Anno 2026 is dit niet anders, al zijn het nu profvoetballers op trainingskamp en is er bij het hotel parkeergelegenheid voor gemotoriseerd verkeer.