Fort Uitermeer
Fort Uitermeer, met het torenfort uit 1845 als meest markante onderdeel, heeft een lange geschiedenis. Op het terrein komt de ’s-Gravelandsche Vaart met een sluis in de Vecht. In 1672 (Rampjaar) wordt rond de sluis een permanent fort aangelegd. Het fort is dan een onderdeel geworden van de Oude Hollandse Waterlinie en vanaf 1816 van de nieuwe Hollandse Waterlinie. In 1845 wordt naast de schutsluis een bomvrije, gemetselde toren gebouwd. Na 1874 worden er een 4 –tal remises op het fort gebouwd, waarin manschappen verbleven en kanonnen werden opgeslagen. In 1878 wordt het kanaal om het fort heen geleid, wordt de oude sluis gedempt en komt aan de oostzijde een nieuwe. De draaibrug over het kanaal langs de Vecht is dan de toegang tot het fort. In januari 1913 wordt het fort ook bij de Stelling van Amsterdam gevoegd. Na de 2e WO brengt men in het torenfort explosieven tot ontploffing, waardoor het zwaar is beschadigd. Na 1954 ( koude oorlog) zijn er op het terrein 15 munitiedepots gebouwd, waarvan er nu nog 9 resteren. In de volksmond worden deze huisjes ‘plofhuisjes’ genoemd.
In 2006 is het terrein door de provincie NH in erfpacht gegeven aan de stichting ‘Uiteraard Uitermeer’, een burgerinitiatief vanuit Weesp. Deze stichting zet zich in voor het behoud en de verdere ontwikkeling van het fort. Op het fortterrein bevindt zich het restaurant ‘Porterhouse’ vanwaar men een schitterend uitzicht heeft over De Vecht. Sinds enige jaren zijn enkele oude munitieopslagplaatsen, de ‘Plofhuisjes’, opgeknapt en in gebruik voor culturele doeleinden en als vergaderruimten.
