De eerste kerk, gewijd aan Sint-Jans Onthoofding werd in de 14^e eeuw gebouwd op de dekzand rug aan de rand van de Maaslandse polder. De kerk werd tijdens de Tachtigjarige Oorlog in 1635 door de hervormden in beslag genomen. Toen de katholieken de kerk na de Franse tijd terug konden krijgen, was die enorm verwaarloosd en stond regelmatig in het water van de overstroomde polder. In 1857 werd besloten op hogere gronden een neogotische parochiekerk met pastorie gebouwd te bouwen. Architect was Hendrik van Tulder. Deze kerk werd tijdens de oorlog in 1944 door beschietingen verwoest. Na de bevrijding werd in 1950 een nieuwe kerk gebouwd naar ontwerp van architect J. Magis in de traditionele architectuur van de Delftse school, al schrijven sommigen deze toe aan de hieraan verwante architectuur van de Bossche School. De toren werd pas in 1958 afgebouwd, omdat de benodigde bakstenen aanvankelijk voor de wederopbouw van Nederland nodig waren. De kerk is een driebeukige basiliek met een massieve westtoren en halfronde apsis. In het middenschip en de zijbeuken ziet u, naast veel heiligenbeelden, siersmeedwerk van edelsmeden zoals Guillaume Cordang uit ’s-Hertogenbosch en Toon van Amelsvoort uit Nuland. De kruisweg en de Calvarieberg op het eerste spant werd geschilderd door Pieter Geraedts uit Warmond.