Over de kerk
De kerk werd in 1906 gebouwd door J.M. Odinot voor de toenmalige Hervormde Gemeente. Nu is het de kerk voor de Protestantse Gemeente Eijsden (PKN) en omgeving. Het interieur is eind vorige eeuw en in 2021 gerenoveerd. De buitenkant van de kerk is in 2015 geheel gerenoveerd.

De kerk is van bijzondere waarde wegens de architectonische gaafheid van het ex- en interieur, en de typologische zeldzaamheid. Gezien het beperkte aantal Hervormde kerken in Limburg is er ook sprake van functionele zeldzaamheid. De kerk met tuin, ligt op een markant punt in het oude centrum van Eijsden op de hoek van de Diepstraat en de Wilhelminastraat.

Bouwstijl
Het eenbeukige kerkje op een rechthoekige plattegrond telt één bouwlaag en wordt afgedekt met een zadeldak met leien in Maasdekking. Verder is de toren met een spits tentdak in de frontgevel geplaatst. Deze wordt eveneens afgedekt met leien in Maasdekking. Het toegepaste bouwmateriaal is baksteen en hardsteen. Aan weerszijden ziet men de spitsboogvormige glas-in-lood vensters met hardsteen tracering.

Interieur
Het interieur valt ten eerste op door het opvallend fraaie gebruik van kleuren. In de onderste laag zijn het aardse kleuren, zacht en in harmonie op elkaar afgestemd. Het zijn niet de traditionele kleuren van de woonomgeving maar kleurschakeringen waar van meet af aan blauw in is gemengd. De mens die deze kerkruimte betreedt zoekt immers stilte, datgene wat het aardse leven overstijgt.

De tussenlaag, boven de lambrisering is in ononderbroken kleur geschilderd en heeft de bedoeling de kerkganger als het ware mee te nemen van het aardse naar het hemelse. De bovenste laag staat voor het hemelse: het zachtblauwe plafond van de kerk waar de rozetten met bladgoud zijn overtrokken. Tegen de achterwand is een duif geschilderd, symbool van de doop en de hoop. Deze kleurstelling en schildering zijn van de hand van Limburgse kunstenaar Sjef Hutschemakers (1931 – 2017).