In 1947 werd in opdracht van garagehouder J.H. Otto de bioscoop City of Wesopa gebouwd. De architectuur vormt een zeer laat stijlvoorbeeld van de Amsterdamse School. Waarschijnlijk was het ontwerp al rond 1936 gemaakt, maar kreeg Otto pas na de oorlog toestemming van de gemeenteraad, omdat zij eigenlijk vonden dat er geen behoefte bestond aan een dergelijke ‘wereldse gelegenheid’. Na de oorlog was er weinig bouwmateriaal beschikbaar en dus werd het gebouw grotendeels opgetrokken uit straatklinkers.
De bioscoop kreeg het zwaar met de komst van de televisie en moest sluiten. In de jaren ’80 werd het gebouw gebruikt als opslag van Openbaar Kunstbezit. Langzaam verpauperde het aanzicht, en dat werd nog erger toen het eind jaren ‘80 leeg kwam te staan. Rond 1990 kreeg het Filmhuis Weesp toestemming om het gebouw weer in gebruik te nemen als theater en filmhuis, maar de verbouwing mocht niet teveel geld kosten. Door de inzet van de vele vrijwilligers en sponsors ontstond een klein theater met een vlakke vloer. Sinds die tijd wordt het theater door de Vereniging City of Wesopa draaiende gehouden.
Het interieur van de oude bioscoop is, afgezien van de kleuren, goed in oude staat bewaard gebleven. De foyer van de bioscoop was vroeger boven. Daar is nu een kleine theaterzaal met bar, waar het oude lichtornament uit de grote zaal nog aan het plafond hangt. De entree met kassa is omgebouwd tot theatercafé.
