Omstreeks 1890 werd op deze plaats een houten noodkerk gebouwd en in het begin van de 20e eeuw werden plannen ontwikkeld voor een echt kerkgebouw. Het kerkgebouw is in 1908 ontworpen door Tjeerd Kuipers (1857-1942). Met de bouw werd op 15 augustus 1908 begonnen (eerste steen gelegd door ds. J. Brouwer) en op Hemelvaartsdag, 20 mei 1909, werd de kerk in gebruik genomen.

Het gebouw heeft de vorm van een kruis-basiliek en is opgetrokken in een eenvoudige neogotische stijl, zonder tierelantijnen, in donker baksteen, met hoge lichtgroene glas-in-lood ramen, hoog pannendak, toren met hoge spits en uurwerken op alle zijden, plus luidklok voor ieder half uur, 24 uur per dag, en vóór aanvang van de diensten.

Optisch hoger

De rijzige, hoge indruk van het gebouw is door optische middelen verkregen. Bijvoorbeeld de toren wordt in een aantal trappen naar boven toe smaller, zodat hij hoger lijkt dan een rechte toren van deze lengte. Ook de reeksen smalle ramen doen hoger aan dan een kleiner aantal bredere ramen. Binnen is het licht en hoog, een indruk die nog werd versterkt door de hoge preekstoel die half in de centrale nis in het voorfront was geplaatst en die de blik van de bezoeker omhoog dwong.

Renovatie

De architectuur van het interieur was typisch protestants en eenduidig liturgisch. Zij richtte alle aandacht op de Schrift en de verkondiging van Gods Woord. De banken waren in een halve kring rond de preekstoel opgesteld. In de loop van de tijd heeft het interieur een aantal wijzigingen ondergaan. Deze waren niet van wezenlijke invloed op het liturgische grondplan, maar eerder praktisch en esthetisch van aard.

De belangrijkste wijzigingen zijn:

• 1919: Plaatsing van luifels boven de ‘boerenbanken’ en in 1921 boven de kerkenraadsbanken, tegen kouval.
• 1938: Restauratie van het pleisterwerk dat door vocht was aangetast wegens het ontbreken van spouwmuren; betimmering van houtwerk (deuren, doophek, preekstoel, beschot van de kerkenraadsbanken) met triplex; schilderen van al het houtwerk, inclusief dakbeschot en spanten: dakbeschot in crème (zoals de muren) en spanten in bronsgroen, overig houtwerk in mahonie.
• 1958: Verwijdering van het triplexbeschot dat, met uitzondering van de preekstoel, vervangen werd door hardboard en (in 1960) betimmering van de preekstoel met sierpanelen.
• 1964: Vernieuwing van het pleisterwerk (witte deklaag), verwijdering van het doophek en plaatsing van een houten wand tegen het voorfront van de kerk, waardoor de galmgaten achter en aan weerszijden van het orgel aan het zicht zijn onttrokken; schilderen van de spanten in crème, het plafond in hemelsblauw en de banken in zachtgroen; vervanging van de kronen door pendellampen die later weer vervangen zijn door de lampen die er nu nog hangen; vervanging van houten tochtdeuren door glazen deuren, tochtschot voorzien van glas.
• 1994: Verruiming van de entree door verwijdering van tochtschot en achterste rijen banken; plaatsing van een open hekwerk als afscheiding tussen de entree of vestibule en de liturgische ruimte.

Tot 2021 (toen Gemeente Kaag en Braassem alle gemeentelijke monumenten omdoopte naar “karakteristieke panden”) was dit pand een gemeentelijk monument.

Meer informatie over het Open Monumentendag programma in Kaag en Braassem is te vinden op www.kaagenbraassempromotie.nl.