In 1683 krijgen de doopsgezinden van de heer van Almelo toestemming om achter de kosterswoning een (schuil)kerk te bouwen. Een zandstenen latei, zichtbaar in de steeg naast de kerk, herinnert daar nog aan. De heer van Almelo heeft ook enig eigenbelang: de doopsgezinden waren kooplieden en zitten onder meer in de linnenindustrie. Voor de economie zijn zij dus een groep om rekening mee te houden.

De hoofdingang komt in 1732 aan de straatkant te liggen. Het dak wordt in 1791 vervangen door het huidige tongewelf en in dat jaar krijgt de voorgevel de vorm zoals we die nu kennen. Ook mag de kerk dan een orgel plaatsen. De orgelbouwer Friedrich Heilmann uit het Westfaalse Herbern levert dit instrument met twee klavieren en een aangehangen pedaal. Het jaar daarop past Jacob Courtain, gevlucht voor het leger van Napoleon, het orgel drastisch aan. Na twee eeuwen gebruik en onderhoud wordt het instrument in 2005/2006 gerestaureerd naar de situatie van 1839. In 1958 heeft de gemeente het grootste aantal leden. Onder de kerkgangers bevinden zich bekende families van textielfabrikanten zoals Hofkes en Ten Cate.