De Sebastianuskerk in Noordwolde is een middeleeuwse kerk uit de 13e eeuw. Ze is gebouwd van baksteen, op de plek waar ooit een ouder tufstenen kerkje stond. De kerk had van het begin af aan een statige vorm. De toren stond een klein stukje van de kerk af.

Rond 1621 verstevigden bouwers de muren en vervingen ze de stenen gewelven door houten tongewelven. In 1639 werden de kerk en toren met elkaar verbonden. Toen kreeg de toren ook zijn opvallende ui-vormige spits, de ‘siepel’. In de toren hangen twee klokken: een grote uit 1597 en een kleinere uit 1888.

In de zeventiende eeuw kreeg de kerk ook de grote spitsboogramen, steunberen én een hoger dak, waarmee ruimte kwam voor het orgel. Dat werd in 1658 gebouwd door Hendricus Huisz. Daarna hebben nog vele andere orgelbouwers en -restaurateurs zich met het instrument bemoeid. In 2006 vond de laatste orgelrestauratie plaats en sindsdien worden er regelmatig concerten en orgeldemonstraties gehouden.

Binnen is nog meer moois te zien, zoals een preekstoel uit 1743, een herenbank met houtsnijwerk en gebrandschilderde ramen met adellijke familiewapens.