De buitenplaats Hydepark (voor 1885 Heideperk, Heidepark, Hijdepark genoemd) is rond 1815 door G.H.R. Hoff gesticht. Hij liet er een landhuis bescheiden omvang bouwen en transformeerde het uit overwegend heidegronden bestaande gebied in bouwland en bossen.

In 1885 kwam de buitenplaats in handen van de Amsterdammer jhr. H.M.J. van Loon (1831-1901) en zijn puissant rijke vrouw Catharina Antoinette Borski. Het bestaande landhuis werd afgebroken en onder leiding van architect J.N. Landré werd eerst begonnen met de bouw van een enorm landhuis in eclectische stijl met onder andere renaissance, gotische, Lodewijk XVI en Moorse stijlinvloeden. De gevel van het landhuis had een lengte van 42 meter en het huis was 20 meter diep.

Het landgoed was inmiddels uitgebreid tot ruim 250 hectare, en eind 19^e eeuw werd het terrein naar een ontwerp van de beroemde tuinarchitect Hendrik Copijn getransformeerd tot een landschappelijke aanleg die aansloot op een omvangrijk parkbos, afgewisseld door weiden en akkers met slingerpaden en waterpartijen. Onderdeel daarvan waren een boerderijcomplex: een  zogenaamde langhuisboerderij met een potstal (varkensstal) en paardenstal met berging, een ommuurde moestuin en een boomgaard.

Dit monumentale boerderijcomplex is tijdens de Open Monumentendagen te bezichtigen. De openstelling is in samenwerking met het Doornse Comité Open Monumentendagen, dat tevens een bezoek mogelijk maakt aan de nabijgelegen Oranjerie.

In de Tweede Wereldoorlog werd het landhuis door brand verwoest en na de oorlog afgebroken.

Op de plaats van het huis verscheen in 1962 een modern gebouw waarin een theologisch seminarium werd ondergebracht, en inmiddels is ook dit gebouw weer vervangen door een nieuw gebouw.