Woonhuis Suermondt 1924-1925 Duiker (1890-1935), B. Bijvoet (1889-1979)

Voor zij dit woonhuis ontwierp bouwden Duiker  en Bijvoet in baksteen en lieten zij zich inspireren door Berlage en de Amerikaanse architect Frank Lloyd Wright. ‘Midden jaren twintig raakt Duiker in de ban van Le Corbusiers machine-esthetiek en maakt zijn werk een snelle wending. In de plaats van de Wrightiaanse, huiselijke baksteenarchitectuur kwam het kale, minimalistische bouwen met beton, staal en glas, waarmee Duiker in gebouwen als Zonnestraal en de Cineac-bioscoop in Amsterdam zijn voorbeeld Le Corbusier in radicaliteit overtreft.

Niet alleen in zijn architectuur, maar ook in zijn stedenbouw en geschriften was hij een navolger van Le Corbusier. Hij werd de Nederlandse profeet van het machinetijdperk en het Nieuwe Bouwen en een pleitbezorger van hoogbouw in parken in plaats van de ‘burgerlijke’ rijtjeshuizen met tuintjes. Net als Le Corbusier raakte hij geobsedeerd door hygiëne, gezondheid en zuiverheid. Architectuur was voor hem een wetenschap waarin ‘zuiver redeneren’ leidt tot ‘zuivere bouwkunst.’(Bernard Hulsman 18aug 2016)

In opdracht van Christian-Science-lid  A. Suermondt ontwierpen Duiker en Bijvoet in 1924 een tuinderswoning. Het gebouw laat de overgang zien van een door Wright geïnspireerde architectuur naar een meer zakelijke benadering. De woning is uitgevoerd in houtskeletbouw met een moduulmaat van 500mm en gefundeerd op staal. Van buiten is zij afgewerkt met rabatdelen en horizontale stroken stalen ramen die om de hoek zijn gezet. Het ronde trappenhuis en de twee schoorstenen zijn van steen. Er zijn verschillende lessenaarsdaken gebruikt die met hun helling van 21 graden overeenkomen met de omliggende kassenbouw. De dakvorm moest ook het verzamelen van het water vergemakkelijken, daar er tijdens het ontwerpen vanuit werd gegaan dat er geen waterleiding zou zijn en dat het regenwater moest worden opgevangen. Aan de compacte woning zit een grote schuur vast. De slaapkamers liggen op de verdieping. De sculpturele vormen van het huis met zijn schuine lijnen, geven het een bijzondere uitstraling.

Herman van Bergeijk – Jan Duiker bouwkundig ingenieur 2016

De constructie van het huisje was minimaal, misschien wel te, al snel werd het asfaltdak vervangen door dakpannen en werden de buitenmuren bedekt met wit pleisterwerk. In 1987 heeft de toenmalige eigenaar het huis volledig laten restaureren.