In 1595 werd in Nijelamer besloten dat er een klokkenstoel met luidklok moest komen om de gemeente bij elkaar te roepen in het oude met riet gedekte kerkje, dat geen toren had. Met zorg werden rechte stammen uitgezocht, die enkele jaren in het water hadden gelegen om later kromtrekken te voorkomen. De dorpstimmerman zette de zware constructie vakkundig met pen- en gatverbindingen en sterke schoren in elkaar en de klokkenstoel was klaar.
De klok was In Deventer besteld bij Willem Wegewaert. Toen de klok klaar was is deze per schuit naar Nijelamer vervoerd. Dat was in 1599. Nadat de klok omhoog was gehesen was een grote wens in vervulling gegaan.
De klok heeft een diameter van 92 cm en weegt 520 kg. Als randschrift staat erop geschreven “Tot Godis Lof Er Ende Pris In Des Heeren Name Gebenedit Wilm. Wegewaert Got Mi To Deynter. Anno 1599” Als versiering zijn boven het randschrift meerminnen en rozetten aangebracht en er onder guirlandes.
Honderden jaren heeft de klok trouw haar plicht gedaan. Maar toen op 12 december 1747 tijdens een hevige storm het kerkje totaal werd verwoest en niet herbouwd werd, hoefde de gemeente op zondag niet meer bij elkaar geroepen te worden, want vanaf die tijd gingen de Nijelaamsters in Wolvega naar de kerk. Nadien werd bij bijzondere gebeurtenissen van de klok gebruik gemaakt.
Heden ten dage luidt de klok ’s ochtends van 08:00 uur tot 9:00 uur bij een sterfgeval in Nijelamer. Heeft het sterfgeval betrekking op een oudinwoner van Nijelamer, dan wordt er alleen geluid als de familie erom verzoekt. Tijdens een begrafenis in Nijelamer is de klok ook te horen.
Er was altijd veel onderhoud nodig aan de klokkenstoel en vele malen moest er zelfs een geheel nieuwe komen. Maar de klok bleef. Alleen tijdens de oorlog van 1940-1945 was het mis. In april 1943 werd de klok door de Duitsers weg gehaald om gesmolten te worden. Maar na de oorlog werd de klok gelukkig weer terug gevonden in een opslagplaats, is toen nog naar Heiligerlee geweest om nagekeken te worden en in 1947 hing de klok weer op zijn plaats.
Van 6 mei tot 26 september 2003 is de klok voor onderhoud weg geweest naar Helmond. De luidas met bijbehorend ijzerwerk is toen geheel vernieuwd en er is een nieuwe klepel met vaste ophanging in gekomen.
Eén grafsteen, uit 1651, is bij het opruimen van het oude kerkje blijven liggen, de rest is weg gehaald. Als randschrift staat op deze staan, die schuin voor de klokkenstoel ligt, het volgende te lezen: In ’t jaer ons Heeren 1651, de 9 Mart is in de Heere gherust de Eerbar Wemme Carste Dr. de Huys frouwe van de Stellinck Sybrand Lyckles en legt hier begraven. Op de vier hoeken van de zerk zijn hoofden gebeiteld voorstellende de jeugd, het jongelingschap, de mannelijke leeftijd en de ouderdom. Tevens nog een familiewapen.
