Door de stijging van de vraag groeide de landbouw in de tweede helft van de 19e eeuw, en daarmee ook de gemiddelde bedrijfsgrootte. Margaretha’s Hoeve is een voorbeeld van een verlengde stolpboerderij met vier gekoppelde vierkanten. Hierin werden woning, stallen voor vee en werkpaarden, opslag van oogst en landbouwmachines onder één dak gebracht. Ook de ruime opzet van het woongedeelte, met dakhuis en rijke detaillering, zijn kenmerkend voor deze tijd. De huidige boerderij dateert uit 1880, nadat de eerste boerderij door brand was verwoest. De boeren die zich na de droogmaking vestigden in de Haarlemmermeerpolder, kwamen uit heel Nederland. Zij bouwden vaak een boerderij van het type uit hun streek van herkomst. De eerste eigenaar van Margaretha’s Hoeve was afkomstig uit West-Friesland, een stelpboerderij lag daarom voor de hand.

Naast de Margaretha’s Hoeve staat een Tbc-huisje, dat in 2020 is gerestaureerd. Tuberculose (tbc) was begin twintigste eeuw één van de meest voorkomende ziekten. Veel tbc-patiënten gingen voor rust en frisse lucht naar sanatoria in binnen- of buitenland. Wie dat niet kon betalen, kocht of huurde een tbc-huisje. De huisjes waren op een stalen onderstel met massieve wielen gemonteerd, zodat ze met de zon meegedraaid konden worden. Aan de voorzijde kom je binnen via een dubbele schuifdeur met glas. Het hang- en sluitwerk is origineel. In het bovenlicht van het venster en in de schuifdeuren is oker kathedraalglas toegepast. Aan de achterzijde zit een schuifluikje voor ventilatie. Het dak is versierd met geschulpte windveren met klossen in chaletstijl.

In 2017 is de boerderij overgegaan naar Stadsherstel. Het is recent gerestaureerd en heeft het een nieuwe maatschappelijke functie gekregen naar het zorgconcept van de Herbergier. De Margaretha’s Hoeve biedt nu een thuis voor oudere mensen met geheugenproblemen en dementie die niet meer zelfstandig kunnen wonen.

Activiteit

Informatie over een actuele activiteit volgt nog.