Voordat armenzorg een overheidstaak werd, waren het kerken en rijke burgers die hulp boden. De Bruntenhof is een voorbeeld van zo’n particulier initiatief. In 1621 liet advocaat Frederik Brunt dit hofje bouwen op het erf van zijn huis Klein Lepelenburg. Hier woonden rooms-katholieke armen gratis, en zij ontvingen levensmiddelen en brandstof. De kameren zijn gegroepeerd rond een symmetrisch aangelegde binnentuin, die nog altijd het 17e-eeuwse karakter toont. Bijzonder is ook de barok gebeeldhouwde poort van het hoofdgebouw, die oorspronkelijk dienstdeed als ontvangstruimte voor Brunts erfgenamen. In 1979 werd de Bruntenhof eigendom van het Utrechts Monumentenfonds, dat het complex tussen 1979 en 1981 liet restaureren. Tegenwoordig worden de huizen nog steeds bewoond.

De naam Bruntenhof is ontleend aan de gemeenschappelijke tuin (hof) achter de eenkamerwoningen, die met heemplanten is beplant en door de bewoners wordt onderhouden.