Vanuit deze bunker kon een belangrijk deel van de omgeving worden verdedigd. Samen met andere bunkers zorgde hij voor vuurdekking over de Nijkerkerstraat, het Hoevelakense Bos en de omgeving van de Westerdorpsstraat. Daarbij maakte de Pantherstellung deels gebruik van het tracé van de oudere Grebbelinie, een waterlinie uit de achttiende eeuw.

De bunker is gericht op het zuidwesten. De Duitse bezetter verwachtte namelijk dat de geallieerden vanuit die richting zouden oprukken. Uiteindelijk kwamen de bevrijders in april 1945 echter uit het oosten en noorden. Daardoor heeft de bunker nauwelijks een rol gespeeld tijdens de gevechten.

In de bunker stond een zwaar 8,8 centimeter antitankkanon, een zogenoemde Panzer Abwehr Kanone (PAK). Met dit wapen konden tanks en andere voertuigen op grote afstand worden uitgeschakeld. In Hoevelaken werd het kanon echter slechts enkele malen gebruikt voor proefschoten.

De bunker is gebouwd volgens het standaardontwerp Regelbau 703. Onder leiding van de Duitse Organisation Todt werkten dwangarbeiders in moeilijke omstandigheden aan de bouw. Ondanks de haast was de bunker na ongeveer drie maanden gereed en werd hij op 24 december 1944 voltooid.

Wie de bunker van dichtbij bekijkt, ziet nog verschillende originele details. Op het dak bevinden zich bijvoorbeeld nog de metalen haken waaraan camouflagenetten werden bevestigd. Ook zijn boven het schietgat en de ingang de betonnen druipranden bewaard gebleven.

Na de oorlog kreeg de bunker verschillende functies. Hij deed onder meer dienst als opslagruimte, paardenstal en kantine voor de naastgelegen manege. Na een restauratie in 2020 werd de bunker opengesteld voor publiek. Tegenwoordig is hij overdag vrij toegankelijk en vertellen informatiepanelen meer over de geschiedenis van deze bijzondere plek.