De belangrijkste reden waarom De Prins een Rijksmonument is, zijn de twaalf uiterst zeldzame tegeltableaus in de gelagkamer. Zij symboliseren de rijke aardewerkgeschiedenis van Makkum. De tableaus zijn rond 1790 gemaakt door de tegelschilder Adam Sybel, die was verbonden aan de in 1783 opgerichte tegelfabriek van Hylke Jans Kingma. Sybel heeft ook gewerkt voor de nog steeds bestaande aardewerkfabriek Koninklijke Tichelaar, die sinds 1572 in Makkum gevestigd is.

Interieur Binnen is dus vooral de tegelwand bijzonder. Deze bestaat uit 12 afbeeldingen van schepen. Alleen het statenjacht komt twee keer voor; de andere schepen zijn allemaal verschillend. De tableaus zijn geschilderd in blauw op witte tegels en lijken op schilderijen. Rondom de wand en bij de deuropening loopt een sierlijke rand van blauwe tegels.

Exterieur Het gebouw is vrij diep en opgetrokken uit  rode baksteen, deels met pleister bedekt. Het heeft twee verdiepingen en een schilddak met blauwe dakpannen. De gevels hebben ramen in verschillende maten en stijlen. In 1969 kreeg het gebouw een uitbreiding aan de achterkant.

De geschiedenis van De Prins In 1655 werd voor het eerst melding gemaakt van een logement op deze locatie. De naam “De Prins” verscheen rond 1700: Het huis waar “De Prins” uithangt. Tijdens de Franse bezetting werd de naam tijdelijk veranderd in “De Zon”, maar direct na de aftocht van de Fransen werd het weer “De Prins” en zo is het altijd gebleven.

Bijna een eeuw, van 1931 tot 2024, is De Prins in het bezit geweest van drie generaties Bouma. In mei 2024 droeg Sietze Bouma De Prins over aan de jonge onderneemster Kathi Wortmann, voor wie dit de vervulling is van een lang gekoesterde droom.

Behalve de indrukwekkende gelagkamer is er nog een reden om op Open Monumentendag naar De Prins te gaan: de bovenzaal met uitzicht over de sluis en het dorp. Toenmalig eigenaar Babois kon deze zaal in 1891 financieren dankzij leningen van de beoogde gebruikers, waaronder de nog steeds bestaande Heerensociëteit. Kijk ook even naar boven, naar de originele “ventilatieroosters” in het plafond: tijdens Sinterklaasvieringen klommen de Pieten op de vliering en gooiden door deze roosters pepernoten naar binnen.