Algemene informatie over het monument

Deze gotische driehallenkerk is gebouwd tussen 1370 en 1452. Met een toren van 113,5 meter hoog had deze kerk de hoogste toren in Nederland, hoger zelfs dan de Domtoren. Verschillende blikseminslagen werden deze toren fataal. In 1682 stortte de toren in waarbij twee traveeën van de kerk werden vernield. Op de plaats van de toren werd een achthoekige consistorie gebouwd die vanuit de kerk toegankelijk is via een imposante trap. Het interieur uit het eind van de zeventiende eeuw is nog grotendeels intact.

In de kerk zijn het zestiende-eeuwse koorhek, de preekstoel, het Schnitgerorgel en de herenbanken de blikvangers. Verder zijn nog enkele fragmenten bewaard gebleven van fresco’s uit de vijftiende eeuw van Meester Joan van der Mynnesten, een fragment van de voormalige Sacramentstoren van de beeldhouwer Willem Backerweerd en een timpaan in het Noorderportaal van bouwmeester Arnt van Calcar met het oude Stadswapen. In de buitenmuur van het middenkoor is een rode zandstenen boogvulling met een voorstelling van de zielen in Abrahams schoot. Vermoedelijk heeft deze boogvulling deel uitgemaakt van een romaanse voorganger van de huidige kerk.