De H. Mauritiuskerk in Schin op Geul kent een bouwgeschiedenis die teruggaat tot het begin van de 11e eeuw, mogelijk op de plaats van een oude heidense cultusplek. De eerste kerk was een pijlerbasilica, gebouwd van Kunrader steen. In de 16e eeuw werden gotische gewelven toegevoegd en werd het schip verhoogd.

Na instortingen in de 18e eeuw – de toren stortte in 1750 in, gevolgd door de zijbeuk in 1762 – werden herstelwerkzaamheden uitgevoerd. In 1768 verrees de huidige mergelstenen toren en werden de zijmuren vernieuwd. Aan het einde van die eeuw werd het priesterkoor vervangen en de kerk vergroot.

Door de groei van het dorp volgde tussen 1926 en 1927 een grootschalige uitbreiding, waarbij onder leiding van architect Groenendael een nieuw middenschip, zijbeuken en priesterkoor werden toegevoegd. Het oude deel bleef dankzij Monumentenzorg behouden. In de 20e en 21e eeuw vonden meerdere restauraties plaats, waardoor de kerk nu een harmonieuze mix is van middeleeuwse, 18e-eeuwse en 20e-eeuwse bouwstijlen.