Sporen van Sint Magnuskerk gaan bijna duizend jaar terug
De hervormde kerk in Hollum, de Sint Magnuskerk, is de oudste kerk van Ameland. De kerk in de huidige verschijning, met een lengte van 45 meter en een breedte van 11 meter, is in 1678 herbouwd. Deze kerk rust op fundamenten van een kerk uit de 14e eeuw. Dit is te zien aan de stenen steunberen waarvan de functie is overgenomen door een houten gewelf aan de binnenzijde van de kerk.
Uit opgravingen tijdens de voorlaatste restauratie (1970-1977) is gebleken dat er op de plaats van de huidige kerk nog drie kerkjes hebben gestaan. Bouwsporen daarvan gaan terug tot de 11e eeuw. De kerk zoals-ie er nu staat is opgebouwd uit verschillende stenen: kloostermoppen en Friese geeltjes. De kloostermoppen zijn waarschijnlijk afkomstig van de kerk die er in de 14e eeuw stond. Deze werd door de Watergeuzen gedeeltelijk gesloopt. Een eeuw later is de kerk weer opgebouwd in combinatie met Friese geeltjes. Vermoed wordt dat bij de bouw in de 14e eeuw gebruik is gemaakt van kloostermoppen die afkomstig waren van het klooster Foswerd in Ferwerd aan de andere kant van de Waddenzee.
In de kerk naast het orgel ziet u een model van het schip ‘de Jonge Jan’ van commandeur Hans Barentz (overleden 1790). Buiten vindt u zijn bijzondere grafzerk ook daarop ziet u het schip ‘de Jonge Jan’.
Officiële opening.
Op zaterdagmorgen 12 september om 10.30 uur zal wethouder Piet IJnsen van de gemeente Ameland de Open Monumentenvlag gaan hijsen bij deze N.H.-kerk te Hollum. Hiermee geeft hij het startsein voor de Vriendenloterij Open Monumentendagen 2026.
Deze kerk waarvan de fundamenten uit de 14e eeuw stammen is een markant en veerkrachtig gebouw. De kerk kende drie voorgangers en is door zijn verhoogde ligging nog steeds een baken voor de scheepvaart. Op de begraafplaats rondom de kerk zijn opmerkelijke grafmonumenten waarvan sommige teruggaan tot vroeg in de achttiende eeuw toen het Ameland voor de wind ging door de opbrengsten uit de koopvaardij en walvisvaart. In rondleidingen bij deze kerk en door de dorpen zal aandacht worden besteed aan deze periode en de veerkrachtige bewoners van het eiland, waarvan de man of zoon lange tijd op zee verbleven maar ook aan het thuisfront dat het maar moest zien te redden met zeer weinig geld. Gemeenschapszin was destijds een groot goed.
