De geschiedenis van de Grote of St. Michaëlskerk
De Grote of St. Michaëlskerk dankt zijn naam aan de aartsengel Michaël waaraan deze kerk was gewijd. De geschiedenis van de kerk begint eigenlijk al op 1 maart 1312 als Graaf Willem II van Holland een paal- of grensscheiding van de heerlijkheid Putten vaststelt, maar pas op 1 januari 1465 besluiten de eigenaren het gebied, o.a. de drie Hernessen, te laten bedijken. In datzelfde jaar wordt begonnen met de bouw van de kerk. Het dorp zou de naam Sint Michiel in Putten krijgen, maar dat werd al snel vervangen door Middelharnis. De kerk moest gebouwd worden “ ter eere Godes en zijner gebenedijder Moeder Marien in sonderlingen den heiligen Engel Sinte Michiel.” Zoals gebruikelijk in die tijd werd de kerk in de oost-west richting gebouwd. Bij binnenkomst liep je dan in de richting van Jeruzalem. Uit de periode van de bouw zijn nog twee altaarstenen aanwezig die voor de zuidelijke ingang liggen. Twee branden, 1904 en 1948, verwoestten bijna de hele kerk, maar in beide gevallen werd de kerk weer in oorspronkelijke, monumentale staat herbouwd.
De Toren
De toren kreeg bij de bouw in 1465 ongeveer hetzelfde uiterlijk als die van het klooster te Putte bij Antwerpen, waar de eigenaren van dit gebied woonden. Helaas is de uivormige bol in de Napoleontische periode afgebroken. Verder is de toren ondanks de branden van 1804,1904 en 1948 helemaal in tact gebleven. Beklimming van de toren onder begeleiding, doorlopend van 11.00 uur – 15.30 uur. Ingang via de noordelijke ingang van de kerk. Tijdens de beklimming, of de afdaling, is het ook mogelijk om even op de kerkzolder te kijken. Dat is de ruimte tussen het dak en het plafond van de kerk, die de hemel wordt genoemd. Je loopt dan dus even over die hemel.
Programma 2026
Tijdens Open Monumentendag worden er rondleidingen door de kerk verzorgd en is het mogelijk om de toren te beklimmen.
