De ijskelder, die oorspronkelijk bij kasteel Huis Doorn hoorde, ligt aan de rand van het centrum van Doorn in het IJskelderbos. Het is een van de 106 ijskelders die in ons land bewaard zijn gebleven. De ijskelder is al te zien op een kaart van het landgoed uit 1792, en is daarmee een van de oudste ijskelders in Nederland. De exacte bouwdatum is tot nu toe niet achterhaald. Maar wat wel bekend is, is dat de kloostermoppen in de middeleeuwen ter plekke gebakken werden. Het gewelfde koepeldak draagt bij aan het zo lang mogelijk goedhouden van het ijs. Verder ligt er voor de isolatie een heuvel van aarde over de kelder. Op de heuvel plantte men beuken om de zon geen kans te geven.

De ijskelder was tot in de Eerste Wereldoorlog in gebruik. De ijsblokken die onder andere uit de gracht van Huis Doorn gezaagd werden, vervoerde men naar de ijskelder in het bos. Er werden geen levensmiddelen in de kelder opgeslagen. Het ijs werd uit de kelder gehaald en in Huis Doorn gebruikt voor koeling van gerechten bij diners. Er was in de keuken van Huis Doorn ook een echte “ijskast” aanwezig, een dubbelwandige kast. Tussen de wanden werd ijs uit de ijskelder gedaan om de inhoud van de kast koel te houden. Het was een voorganger van onze hedendaagse koelkast. Dit gemeentelijk monument wordt beheerd door een stichting die ook rondleidingen geeft. De gemeente Utrechtse Heuvelrug is eigenaar van de IJskelder.