Landgoed De Eese behoort tot de oudste historische buitenplaatsen van Overijssel. De eerste vermelding dateert uit 1402, toen het landgoed een leengoed was van de bisschop van Utrecht. In de 15e eeuw groeide De Eese uit tot een Heerlijkheid met een eigen bestuur, rechtspraak én een eigen familiewapen: een gouden schild met een zwarte rand en een wolf met een vuurrode tong. De geel-zwarte kleuren zijn nog altijd terug te vinden op de luiken van verschillende gebouwen op het landgoed.
Het hart van De Eese wordt gevormd door het Hooge Huys, ook wel het Slotje genoemd. Dit karakteristieke huis werd in 1619 gebouwd op een ronde, door een gracht omgeven terp. Restanten in de bodem verraden dat hier al in de 14e eeuw een groter kasteel heeft gestaan.
Een tweede blikvanger is het imposante houten landhuis, dat in 1917 werd gebouwd. Het bijzondere gebouw, net als de rentmeesterwoning en het koetshuis, werd als compleet bouwpakket vanuit Noorwegen naar De Eese vervoerd en hier opgebouwd.
Ook het landschap vertelt zijn eigen verhaal. Rond het Slotje ligt een eeuwenoude lanenstructuur met statige eiken en kastanjes. Rond het landhuis werd begin 20e eeuw een park in Engelse landschapsstijl aangelegd, met karakteristieke zichtlijnen over bossen, weilanden en akkers. Samen vormen zij een unieke combinatie van cultuurhistorie en natuur.
Sinds 1923 is De Eese in handen van de familie Van Karnebeek, die het historische karakter van deze bijzondere buitenplaats zorgvuldig heeft behouden.
