De motte van Leur
De motteheuvel, waarop oorspronkelijk een houten toren heeft gestaan, werd naar alle waarschijnlijkheid in de 11e eeuw opgeworpen door de Van Heinsbergers ter controle van het gebied. Dergelijke versterkte heuvels waren in de middeleeuwen niet alleen bedoeld voor bescherming, maar vormden ook een zichtbaar teken van macht en gezag. Vanuit deze plek konden lokale heren hun invloed in de regio uitoefenen.

In 2019 werd bij archeologisch onderzoek door RAAP Archeologisch Adviesbureau bv vastgesteld dat de vijf meter hoge heuvel achter de kerk in Leur (gemeente Wijchen) een meerfasige motteheuvel (kasteelheuvel) betreft. Rondom de motteheuvel lag een 10 meter brede gracht. Daarnaast bevond zich hier een omgrachte voorburcht, waarop tegenwoordig de kerk van Leur staat. De oorspronkelijke gracht werd gevoed door de waterloop De Kleine Elst (Flokstra & Kattenberg, 2019).

Realisatie monument
Dankzij de gezamenlijke inspanning van Otto van Verschuer, Paul Kokke, Jos Steeg, Laurens Flokstra, Hugo van Capelleveen en Wim Kattenberg is de motteheuvel  toegankelijk gemaakt voor bezoekers. Een plek waar archeologie, (cultuur)historie en landschap samenkomen. Ter ere van de in 2024 overleden historicus Wim Kattenberg uit Wijchen is het pad langs de motte, in bijzijn van zijn familie, vandaag naar hem vernoemd: het Drs. W.A. Kattenbergpad.