Algemene informatie over het monument

De Onze Lieve Vrouwebasiliek is een laat gotische kruiskerk, grotendeels gebouwd in de vijftiende eeuw. In 1866 kreeg de kerk haar neogotische inrichting onder leiding van pastoor Otto Anthonius Spitzen. De Utrechtse beeldend kunstenaar Friedrich Wilhelm Mengelberg werd hiervoor gevraagd. Veel van zijn werk is nog steeds te bezichtigen. Bij een grote restauratie in 1976-1980, waarbij de neogotische zijbeuken na ongeveer honderd jaar weer werden afgebroken, kreeg de kerk haar oorspronkelijke vorm als kruiskerk terug.

Met de bouw van de toren werd in het midden van de vijftiende eeuw begonnen. Wegens geldgebrek moest men bij de tweede geleding stoppen. Tussen 1478 en 1481 werd de toren verder verhoogd tot aan de eerste omloop. In de hoogste geleding van de torenromp kwamen toen zes klokken te hangen. In 1537 volgde de lantaarn.

Pas aan het einde van de zeventiende eeuw werd de toren van een uivormige bekroning voorzien. Na een brand in 1815, waarbij deze bekroning geheel uitbrandde, kreeg de lantaarn het huidige koepeldak dat de toren de naam Peperbus opleverde.

Expositie 

Bekijk in de kerk tijdens Open Monumentendag de tijdelijke expositie ‘Kerkschatten’ met kunsthistorische religieuze voorwerpen.