De van oorsprong zeventiende-eeuwse Buitenplaats Berbice is een van de laatst overgebleven buitenplaatsen in Voorschoten. De buitenplaats bestaat uit onder andere een oranjerie, fruitmuren, park, rozentuin en moestuin.

De oranjerie van Berbice is gebouwd rond 1695 en daarmee mogelijk de oudste van Nederland. De Leidse lakenkoopman en tuinspecialist Pieter de la Court van der Voort (1664-1739), een van de vroegere bewoners van Berbice, ontwierp en bouwde de oranjerie na zijn reizen door Frankrijk. Hij bezocht onder andere Versailles maar was van mening dat hij met zijn ontwerp van de oranjerie op Berbice een beter resultaat kon behalen.

Met de fruitmuren rond de rozentuin en de retranchementsmuur bij de moestuin experimenteerde Pieter de la Court van der Voort met het kweken van leifruit. Hij bouwde tussen 1688 en 1716 vier experimentele fruitmuren om de oogsttijd van het fruit te verruimen en exotische leifruitrassen te kweken. Zijn bevindingen heeft hij beschreven in zijn boek uit 1737: Byzondere aenmerkingen over het aenleggen van pragtige en gemeene landhuizen, lusthoven, plantagien en aenklevende cieraeden

In 1803 schakelde Berbice-eigenaar Johan Pompe van Meerdervoort de vooraanstaande landschapsarchitect Jan David Zocher senior in om de parkaanleg te herzien. De familie Zocher was verantwoordelijk voor onder andere de tuinen van paleis Soestdijk en het Vondelpark.

Zocher sr liet op Berbice al bestaande geometrische elementen in hun waarde. Zo loopt er achter het huis een zichtas waarlangs je vroeger de duinen kon zien. Op de langste dag van het jaar gaat de zon precies in deze zichtas onder. Zocher liet in een bestaande vijver bochten en een schiereiland aanleggen. De vijver lijkt daardoor net een eindeloze beek. De ronde paden verrassen de wandelaar steeds weer met een nieuw uitzicht of doorkijkje.

De rozentuin is in 1968 ontworpen door mejuffrouw Begeer, de laatste eigenaresse van de buitenplaats. Mejuffrouw Begeer heeft de rozentuin aangelegd uit protest tegen de Rijksweg N11 west die toen door deze tuin en het bos zou komen te lopen.

Op deze plek waar nu de rozentuin is, lag eerst de moestuin. Vanwege het grote cultuurhistorische belang is in 2016 een nieuwe historische moestuin voor de retranchementmuur aangelegd. Het ontwerp van de nieuwe moestuin is gebaseerd op het eerdergenoemde boek van Pieter de la Court van der Voort. De groenten, kruiden en bloemen zijn zo geplant dat ze elkaar versterken. De brede zandpaden worden geflankeerd door kleine fruitboompjes, ook wel naantjes genoemd. Veel van de planten uit het boek van de la Court zijn terug te vinden in de nieuwe moestuin, zoals artisjokken, uien, andijvie, kool, prei, venkel en wortelen.

Volg het pad dat u weer terugbrengt naar het huis en de ingang. Daar ligt een gastenboek waarin u wat op kunt schrijven. We hopen dat u genoten heeft van uw bezoek!

Het Bestuur van Berbice, experts en vele vrijwilligers werken samen aan de instandhouding en restauratie van de gehele buitenplaats, en aan het behoud van de specifieke buitenplaats cultuur voor toekomstige generaties. Na het herstel van het dak en de buitenkant van het hoofdhuis, zijn we begonnen met de restauratie en conservering van de binnenkant en het interieur. Dit is een proces van jaren. Het Bestuur wil de rol die Berbice in het verleden heeft gespeeld op het gebied van cultuur, ambacht en wetenschap, nieuw leven in blazen. De Vrienden van Berbice richten zich o.a. op het organiseren van kleinschalige culturele evenementen. Ook U kunt Vriend van Berbice worden en op deze wijze bijdragen aan het herstel en behoud van deze unieke buitenplaats.

Meer informatie over Buitenplaats Berbice is te vinden op onze website: www.buitenplaatsberbice.nl en specifieke informatie over de Vrienden: www.vriendenvanberbice.nl