Op de plek van de huidige kerk stond in de 11e eeuw een klein, tufstenen kerkje op een terp. De opvolger daarvan, een 19e eeuwse neo-romaanse kerk, bezweek op 7 april 1945 tijdens de zogenaamde Russenoorlog door granaatvuur van de bezetter.

Door de naoorlogse schaarste aan materialen duurde het tot 1950 voor op dezelfde plek een nieuwe kerk gebouwd werd. Het architectenechtpaar J.W.H.C. Pot en J.F. Pot-Keegstra zocht voor het ontwerp inspiratie bij Friese terpkerken. Bij de nieuwbouw kwamen grote veldkeien tevoorschijn die als fundering voor de middeleeuwse kerk dienden. In mei 1952 werd de nieuwe kerk in gebruik genomen. De kerktoren volgde in 1961. De Studiecommissie Kerkenbouw, een commissie van Nederlandse architecten, was lovend over het ontwerp en besloot haar commentaar met ‘Een nieuw geluid, fris en karaktervol, zal misschien een nieuwe lente in de Nederlandse kerkelijke bouwkunst aankondigen’.

De akoestiek van de kerk is geweldig – en het Flentroporgel ook.

Nu staat hier een prachtig voorbeeld van wederopbouwarchitectuur, op een eeuwenoude terp en omgeven door een stijlvolle kerkhofmuur. Stichting Dorpsherstel Texel nam in 2008 het initiatief om deze muur te restaureren. De gemeente Texel liet in 2024 de kerktoren restaureren.

De kerk is een gemeentelijk monument.