De Bosschenaar Reinier van Arkel bepaalde in 1442 dat een gedeelte van zijn vermogen bestemd was voor de opvang van armen die ‘zinneloos’ en ‘hun zinnen niet meer meester zijn’. En wel in die mate dat men ze van ‘noetewegen bynden ende sluyten moet’. Daarmee was de basis gelegd voor wat nu het oudste psychiatrisch ziekenhuis van ons land is. Wat eerst een huis voor zes arme zinnelozen was, groeide uit tot een modern centrum voor specialistische geestelijke gezondheidszorg. De gepleisterde neoclassicistische voorgevel van het hoofdgebouw dateert uit 1838. Daarachter bevinden zich diverse gebouwen rond binnenplaatsen. Bijvoorbeeld de met de glas overdekte binnenplaats met een bijzonder fraaie, maar ook angstaanjagende gevelsteen uit 1686 met daarop een afbeelding van opgesloten en geketende zinnelozen. Het is nu ingericht als oudheidkamer, waar diverse voorwerpen, kledingstukken en afbeeldingen een aangrijpend overzicht geven van de geschiedenis van de geestelijke gezondheidszorg. De rondleiding voert onder andere langs de beeldengroep van Juan Muñoz, de refter en als bijzondere attractie het fraaie, speciaal voor het bezoek van koningin Wilhelmina vervaardigde toilet.

Rondleiding met plattegrond.